Zajęcia logopedyczne w ZPO w Bolechowicach są organizowane dla uczniów, u których zdiagnozowano wady wymowy bądź zaburzenia mowy. Odbywają się w formie spotkań indywidualnych lub w małych 2-4 osobowych grupach.

Ramowy plan pracy w Szkole Podstawowej

I     DIAGNOZA  LOGOPEDYCZNA

  1. Przesiewowe badania mowy uczniów klasy pierwszej i dzieci oddziałów przedszkolnych.

   – Badania artykulacji podstawowych głosek

   – Badanie sprawności aparatu artykulacyjnego.

   – Badanie słuchu fonematycznego.

II   TERAPIA LOGOPEDYCZNA

  1. Korygowanie wad wymowy i zaburzeń mowy( na podstawie karty badania mowy dziecka) zgodnie z tokiem postępowania logopedycznego
    –  wywoływanie głosek dotychczas nie realizowanych i realizowanych niewłaściwie

         –  utrwalenie poprawnej wymowy głosek  w izolacji, sylabach, wyrazach

             (nagłos,wygłos, śródgłos), zdaniach, tekstach.

  1. Usprawnianie narządów artykulacyjnych i oddechowo – fonacyjnych
  2. Rozwijanie mowy czynnej
  3. Rozwijanie rozumienia – mowy biernej.
  4. Usprawnianie procesów analizy i syntezy słuchowej.

 

Ramowy plan pracy w Przedszkolu   W OPRACOWANIU

Grupa przedszkolna poniedziałek wtorek czwartek
6- latki  
5- latki
4- latki
3- latki  

 

 Rozwijanie mowy przez zabawęZabawa jest  najbardziej efektywnym sposobem rozwijania komunikacji  dziecka oraz terapii wad mowy. Uczy dzieci poprawnego porozumiewania się.

Organizowane zajęcia mają na celu zapobieganie wadom wymowy  i zaburzeniom mowy     u dzieci poprzez profilaktykę usprawniania narządów artykulacyjnych i oddechowo- fonacyjnych  oraz korygowanie wad wymowy i zaburzeń mowy. Podczas ćwiczeń dzieci nabywają także umiejętności rozwijania rozumienia- mowy biernej oraz rozwijania mowy czynnej.
Pracując nad rozwojem mowy dziecka stosuję  różne ćwiczenia m. in.:

Ø  Ćwiczenia usprawniające odbiór bodźców akustycznych  (rozpoznawanie i różnicowanie wrażeń słuchowych, zabawa z dźwiękiem, z rytmem ),

Ø   Ćwiczenia oddechowe- nauka oddychania przez nos, wydłużanie fazy wydechowej,

Ø  Ćwiczenia usprawniające artykulatory (wargi, język, podniebienie, szczęka dolna),

Ø  Ćwiczenia korekcyjne (wywoływanie i utrwalanie głosek w izolacji, sylabach, wyrazach),

Ø zabawy z obrazkiem, głoską, sylabą, słowem.

            Podczas żmudnych ćwiczeń logopedycznych zabawa wywołuje aktywność, samodzielność i zaangażowanie samych dzieci, będące jednym z warunków efektywności procesu uczenia się. Aby zajęcia logopedyczne były dla dzieci ciekawe, można wymyślić scenariusz,  którym dzieci są bohaterami biorącymi udział w akcji.

Rodzice mogą efektywnie wpływać na proces terapii poprzez codzienne zabawy z dzieckiem, dlatego dołączam propozycję dwóch zabaw logopedycznych, mając nadzieję, iż dostarczą one, zarówno dzieciom, jak           i rodzicom, dużo emocji i będzie to efektywnie wspólnie spędzony czas.

 

Przykłady  zabaw  logopedycznych:

,,Indianie’’

     Indianie wyruszają ze swojej wioski na polowanie. Żegnają się ze swoimi dziećmi                  ( cmokając całujemy  palce  prawej  ręki ) i żonami ( cmokając  całujemy  palce  lewej  ręki).Wsiadają na swoje konie i jadą  ( naśladujemy  językiem  tętent  koński, zmieniając brzmienie przez inny układ warg) przez most  ( usta  jak  do  ,,u’’    i  kląskanie) , a potem przez prerię ( usta jak do ,,i’’ i kląskanie).

Konie zmęczyły się  (parskanie)  i dają znak, że chcą pić:  ihaha, ihaha, ihaha. Indianie zatrzymują swoje konie:  prrr… prrr … prrr…

Konie  piją ( ruchy  języka  z  dołu  do  góry,  naśladujące  picie  zwierzęcia).

Nagle Indianie ujrzeli zwierzynę i strzelili z łuku. Zbliżała się noc, więc musieli rozpalić ognisko. Nie mieli zapałek. Zaczęli od małej iskierki i musieli mocno dmuchać, żeby ognisko się rozpaliło   ( dmuchanie  w  złączone  ręce).

Upiekli na ogniu zwierzynę i zrobili sobie ucztę ( mlaskanie  i  oblizywanie  szeroko  otwartych  ust).

Po jedzeniu zapalili fajkę pokoju  ( między wargi wkladamy  np.  słomkę  i  mocno  trzymamy).

Po pewnym czasie zachciało im się spać  (ziewanie) i zasnęli  (chrapanie).

Rano Indianie zwołali rozbiegane konie :  a-e-o, y-u-i   ( przeciągamy  samogłoski ).

Wsiedli na nie i pojechali przez prerię ( usta jak do ,,i’’, kląskanie ), a potem  przez most ( usta jak do ,,u’’ i kląskanie ).

Wrócili do wioski i witają się ze swoimi dziećmi ( cmokając całujemy palce prawej ręki ) i żonami   ( cmokając całujemy palce lewej ręki ).

 

„Dzień dobry, misiu”            
Dzisiaj twój język będzie małym misiem, a buzia jego domkiem.
Miś obudził się wcześnie rano – poprzeciągał się , poziewał (szerokie ziewnięcie).
Zrobił poranną gimnastykę – kilka podskoków (unoszenie języka na górny wałek dziąsłowy), kilka wymachów rąk (wypychanie językiem policzków) i pięć okrążeń (w prawo i w lewo) wokół stołu (ruchy okrężne języka w przedsionku jamy ustnej, usta zamknięte). Umył ząbki (oblizywanie czubkiem języka górnych         i dolnych
zębów po wewnętrznej stronie przy zamkniętych i otwartych ustach). Postanowił policzyć swoje ząbki (dotykanie czubkiem języka każdego zęba na dole i górze).

Nagle poczuł wielki głód i usłyszał jak mu burczy w brzuchu (wibrowanie wargami bbb,bbb).To znak, że pora na śniadanie i pyszny miodek ( oblizywanie warg).

 

                                                                                             Agnieszka Porzucek

                                                                                                        Logopeda